مادرم ، آرام جانم ...

پيكر صد چاك شاه دين به خاك كربلا

دل كند اين غصه ی جانسوز را باور كجا

تشنه لب جانداد آن سرچشمه ی آب حيات

شرح اين ماتم كجا و خامه و دفتر كجا

غرق خون با پيكر عريان به زير آفتاب

جسم ثارالله كجا و نيزه ی خنجر كجا

گفت زينب وقت كوچ از قتلگاهش كای اخا

جسم عريانت كجا و طاقت خواهر كجا

سوخت دشمن آشيان بلبلان وحی را

خيمه ی عترت كجا و شعله ی آذر كجا

وقت غارت برد هر كس هر چه را منظور داشت

ساربان دون كجا انگشت و انگشتر كجا

سر به روی نيزه افتاد در خون پيكرش

يا رسول الله بنگر سر كجا پيكر كجا

ديد زينب تا سر خونين او بر نيزه گفت

نيزه ی دشمن كجا و دوش پيغمبر كجا

مطبخ خولی كجا و مطلع انوار حق

سينه ی زهرا كجا و روی خاكستر كجا

" عباس ويجويی(دلجو) "

***

اين روزها (محرم الحرام) را بر همگان تسليت می گويم .

پ.ن :

چهارشنبه = بيست و ششم دی ماه :

فرار شاه معدوم از ایران و  هفتم محرم الحرام

" التماس دعا "

پنج شنبه = بیست و  هفتم دی ماه :

به شهادت رسيدن سروران  نواب صفوی ، طهماسبی ، برادران واحدی و ذوالقدر

" السلام عليك يا اباعبدالله الحسين "

پ . ن  دوم :

امام حسین (ع) بیش از آب تشنه ی لبیک بود ......

اما افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند .

" دکتر شریعتی "

نوشته شده توسط م.ن در شنبه بیست و دوم دی 1386 ساعت 14:55 موضوع از اینجا تا کربلا + لبیک + شهادت | لینک ثابت