ای فرشته يی كه پر كشيده يی به سوی من !

تو ميان گلرخان نازنين ، يگانه ی منی

با منی به هر كجا كه پا نهم

درصفای بامداد خوش نسيم

در ميان گلبُنان تازه رو

با منی و در خيال من نشسته ای

عطر بامداد و نغمه ی شبانه ی منی

هرزمان كه سر كنم ترانه های عاشقی

اين تويی تويی تويی كه در ترانه ی منی

 

بی بهانه ، زندگی ، خموش و مرگ زاست

در كنار من بمان كه بهرِ زيستن

تو بهانه يی و بهترين بهانه ی منی

 

***

ای تكيه گاه و پناه

               زيباترين لحظه های

                             پر عصمت و پر شكوه

                                                 تنهايی و خلوت من !

                                                                          ای شطّ شيرين پر شوكت من !

 

                              "مهدی اخوان ثالث"

 

خورشيد چهار فصل ...


 

نوشته شده توسط م.ن در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 17:23 موضوع بهترين بهانه ام | لینک ثابت