مادرم ، آرام جانم ...

خيال خال تو با خود به خاك خواهم برد

madar-e-nargesam — Fri, 06 Jun 2008 15:19:18 GMT

جان بی جمال جانان ميل جهان ندارد / هر كس كه اين ندارد حقا كه آن ندارد

***

ما ز بــالاييم و بالا می رويم

ما ز درياييم و دريا می رويم

ما از آنجـا و از اينجا نيستيم

ما زبيجاييم و بيجا می رويم

"لااله" اندر پی "الاالله" است

همچو "لا" ما هم به "الا" می رويم

كشتی نوحيم ، در طوفان روح

لاجرم بی دست و بی پا می رويم

همچو موج از خود بر آورديم سر

باز هم در خود تماشا می رويم

هين ، ز همــــراهان و منزل ياد كن

پس بدان كه هر دمی ما می رويم

خوانده ای انااليه راجعون

تا بدانی كه كجاها می رويم

ای سخن ، خاموش كن ، با ما ميا

بين كه ما از رشك بی ما می رويم

ای كــه هستی ما ، ره را مبند

ما به كوه قاف و عنقا می رويم

"مولوی"

***

بی مهر رخت ، روز مرا نور نمانده است / وز عمر مرا جز شب ديجور نمانده است

از تمام دوستان گرامی ام عذر ميخواهم كه مدتی نبودم و متاسفانه بخاطر پاره ای از مشگلات نمی توانم تا مدتی در خدمت دوستان عزيزم باشم ، التماس دعای بسيار دارم .

موفق ، پيروز و شاد باشيد .

خيال خال تو با خود به خاك خواهم برد

كه تا ز خال تو خاكم شود عبير آميز

ديوانه كرد آرزوی وصل او مرا ...

madar-e-nargesam — Fri, 25 Jan 2008 17:06:18 GMT

امام حسين (ع) :

اِن اَعفَی الناسِ مَن عَفا عِندَ قُدرَتِهِ

بخشنده ترين مردم كسی است كه در هنگام قدرت می بخشد .

( الدره الباهره ، ص 24 )

***

از سينه ی تنگم دل ديوانه گريزد

ديوانه عجب نيست كه از خانه گريزد

***

ای دوستان ای دوستان من كيستم ، من كيستم ؟

ای بلبلان بوستان من كيستم ، من كيستم ؟

لفظ حسن شد نام من از گفت باب و مام من

گر لفظ خيزد از ميان من كيستم ، ‌من كيستم ؟

شادان و خندانم چرا گويان و بريانم چرا ؟

بهر چه خواهم آب و نان من كيستم ، من كيستم ؟

دست و دهان و گوش چيست ، عقل و شعور و هوش چيست ؟

در حيرتم از جسم و جان من كيستم ، من كيستم ؟

اين است دائم پيشه ام كز خويش در انديشه ام

گشته مرا ورد زبان من كيستم ، من كيستم ؟

اين درس و بحث و مدرسه افزود بر من وسوسه

دردم بود ای همرهان من كيستم ، من كيستم ؟

تا كی حسن نالد چو نی تا كی بگريد پی به پی

گويد به صد آه و فغان من كيستم ، من كيستم ؟

" اللهم عجل لولیک الفرج "

جمعه ای دیگر آمد و او نیامد !

عاشقی پيداست از زاری دل

نيست بيماری چو بيماری دل

***

آمنه عزيزم تولدت روابا مدتی تاخير تبريك می گويم ، انشاالله كه خداوند هميشه يار و ياورت باشد در تمام امور .

برايت بهترين آرزوها را ميكنم دوست و همراه يازده ساله ی من .

از اینجا تا کربلا + لبیک + شهادت

madar-e-nargesam — Sat, 12 Jan 2008 11:24:18 GMT

روشن است اين نكته بر هر شيخ و شاب ... گر يكی ماهی برون افتد ز آب

لب بسـی بندد ، گشايد ، باشتـــاب ... گويـــد آن بيچاره با صد پيـــچ و تاب

آب و آب و آب و آب و آب و آب

بسته شد در كربلا چون راه آب ... در خيام شاه افـتـاد الـتــهاب

از جبينش مرد و زن شد دلكباب ... شد نوای عترت ختمی مآب

آب و آب و آب و آب و آب و آب

پيكر صد چاك شاه دين به خاك كربلا

دل كند اين غصه ی جانسوز را باور كجا

تشنه لب جانداد آن سرچشمه ی آب حيات

شرح اين ماتم كجا و خامه و دفتر كجا

غرق خون با پيكر عريان به زير آفتاب

جسم ثارالله كجا و نيزه ی خنجر كجا

گفت زينب وقت كوچ از قتلگاهش كای اخا

جسم عريانت كجا و طاقت خواهر كجا

سوخت دشمن آشيان بلبلان وحی را

خيمه ی عترت كجا و شعله ی آذر كجا

وقت غارت برد هر كس هر چه را منظور داشت

ساربان دون كجا انگشت و انگشتر كجا

سر به روی نيزه افتاد در خون پيكرش

يا رسول الله بنگر سر كجا پيكر كجا

ديد زينب تا سر خونين او بر نيزه گفت

نيزه ی دشمن كجا و دوش پيغمبر كجا

مطبخ خولی كجا و مطلع انوار حق

سينه ی زهرا كجا و روی خاكستر كجا

" عباس ويجويی(دلجو) "

***

اين روزها (محرم الحرام) را بر همگان تسليت می گويم .

پ.ن :

چهارشنبه = بيست و ششم دی ماه :

فرار شاه معدوم از ایران و هفتم محرم الحرام

" التماس دعا "

پنج شنبه = بیست و هفتم دی ماه :

به شهادت رسيدن سروران نواب صفوی ، طهماسبی ، برادران واحدی و ذوالقدر

" السلام عليك يا اباعبدالله الحسين "

پ . ن دوم :

امام حسین (ع) بیش از آب تشنه ی لبیک بود ......

اما افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند .

" دکتر شریعتی "

عنوانش با تو ...

madar-e-nargesam — Fri, 07 Dec 2007 13:49:18 GMT

گرم شور و عشق و مستی ، عيش و حال

غوطه ور در عالم فكر و خيال

پركشيدم از زمين و از زمان

يافتم خود در مكانی لامكان

چشم تا می‌ديد انسان بود و بس

از كسی بالا نمی‌آمد نفس

آدم و حوا و هرچه زاده اند

گوئيا در اين زمين ايستاده اند

هاتفی در گوش من داد اين پيام

عمر دنيا گشته است اينك تمام

روز حشر و محشره عظما به پاست

قاضی اين محكمه تنها خداست

يك طرف دوزخ بود و يك سو بهشت

روز آگاهی زحكم سرنوشت

هركسی در دست خود يك نامه داشت

نامه را در پيش حاكم ميگذاشت

بعدا از آن باری‌تعالی می‌نوشت

بنده اش اهل جهنم يا بهشت

گشت و نوبت بر من مسكين رسيد

نامه ام را خواند و اعمالم چو ديد

با غضب افكند سوی ‌من نگاه

گفت تو چيزی ‌نداری ‌جز گناه

خوب ميدانی كه اينجا برزخ است

جای ‌تو يك گوشه ای ‌از دوزخ است

در حق ربّ خودت بد كرده ای

راه خوشبختی ‌خود سد كرده ای

كار خوب و نيك اينجا می‌خرند

گفت تا بيان من را سوی ‌دوزخ ببرند

يك نظر تا به جهنم دوختم

از شرار شعله هايش سوختم

ناگهان زيبا رخی از ره رسيد

ديد تا حال مرا آهی كشيد

تا كه آمد ديده ام پر نور شد

يك نگاهم كرد آتش دور شد

دست گل بود و بدن گل بود و چهره گل

بُرده از زيبايی او بهره گل

گوئيا حق هر چه قدرت داشته

پای خلق اين صنم بگذاشته

اوست دريا ،‌ خلق پيشش چون نم است

هر چه گويم از جلال او كم است

پيش آمد تا مرا افسرده ديد

اينچنينم خسته و پژمرده ديد

اشك در چشمان پر مهرش شكفت

رو به حق بنمود و با دادار گفت

پور موسی با تو صحبت می‌كند

ضامن آهو شفاعت می‌كند

گر چه او با نامه ی بد آمده

چند باری‌ را به مشهد آمده

ريزه خوار بزم خان م بوده است

در جوانی ميهمانم بوده است

آمده صدبار بر من رو زده

پيش ايوان طلا زانو زده

گنبد و گلدسته ام را ديده است

كفشداری مرا بوسيده است

گر چه از لطف تو ديگر رانده است

در حريم من زيارت خوانده است

گر چه صدبار آبرويم برده است

آب سقاخانه ام را خورده است

مادرش او را به عشقم زاده است

به كبوترها يم دانه داده است

روز و شب او احترامم كرده است

بعد هر مجلس سلامم كرده است

بارالها ، ای خدای نيك و زشت

من بدون او نميخواهم بهشت

لطف كن پروردگار جرم بخش

بنده ی بد را به اربابش ببخش

او به عشق من تمام عمر زيست

غافل از حالش شدن انصاف نيست

جنت و عفو دستان توست

تو برای من عزيزی‌، دلبری

حال تو صاحب اختيار محشری

هر كه را خواهی ببر با خود بهشت

ای ‌تو جنت آفرين ، زهرا سرشت

.....

مادرم می‌گفت قديما وقتی داشتی ‌می شكفتی / با زبون بی زبونی يا امام رضا ميگفتی

مهر مولا ، عشق مولا توی ‌جونم كرده ريشه / به خودم ميگم هميشه بی امام رضا نميشه

***

ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد / ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که هر جمعه به عشقت / صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

" اللهم عجل لولیک الفرج "

آنکس که نداند و نداند که نداند

در جهـل مرکب ابـــدالدهر بماند

آنكـس که نداند و بداند که نداند

لنگان خرک خویش به مقصد برساند

آنكـس که بداند و نداند که بداند

او راخبرش کن که درجهل نماند

آنكـس که بداند و بداند و بداند

اسب خرد از گنبد مــینا بدواند

***

پ.ن :

به سوی خدا .....

قطاری كه به مقصد خدا می رفت ، لختی در ايستگاه دنيا توقف كرد .

پيامبر رو به جهانيان كرد و گفت :

مقصد ما خداست ، كيست كه با ما سفر كند ؟

كيست كه باور كند دنيا ايستگاهی است تنها برای گذشتن ؟

قرن ها گذشت ..........

اما از بيشمار آدميان جز اندكی در آن قطار سوار نشدند ، از جهان تا خدا هزار ايستگاه بود .

در هر ايستگاه كه می ايستاد ، كسی كم می شد ، قطار می گذشت و سبك می شد ، زيرا سبكی قانون راه خداست .

قطاری كه به مقصد خدا می رفت ، به ايستگاه بهشت رسيد .

پيامبر گفت : اينجا بهشت است ، مسافران بهشتی پياده شوند ، اما اينجا ايستگاه آخر نيست .

مسافرانی كه پياده شدند ، بهشتی شدند ، اما اندكی باز هم ماندند ، قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند .

آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :

درود بر شما ، راز من همين بود ، آن كه مرا می خواهد ، در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيد ديگر نه قطاری بود و نه مسافری .

" خدايا تو را ميخواهم و جز تو هيچ نميخواهم ، ياريم كن تا ايستگاه آخر ... ، من به فدای تمام مهربانی هایت "

" زندگی مسيری است از خدا تا خدا "

هان ، به كجا می كشانی ام نازنين !

madar-e-nargesam — Wed, 21 Nov 2007 12:19:18 GMT

جعبه ی خالی

در شهری دور افتاده ، خانواده ی ‌فقيری زندگی ميكردند .

پدر خانواده از اينكه دختر پنج ساله اشان مقداری پول برای خريد كاغذ كادوی طلائی رنگ مصرف كرده بود ناراحت بود ، چون همان قدر پول هم به سختی به دست می آمد .

دختر با كاغذ كادو يك جعبه را بسته بندی كرده و آن را زير درخت كريسمس گذاشته بود .

صبح روز بعد دخترك جعبه را نزد پدرش برد و گفت : بابا ، اين هديه من است .

پدر جعبه را از دختر خردسالش گرفت و آن را باز كرد .

داخل جعبه خالی بود !

پدر با عصبانيت فرياد زد :

مگر نميدانی وقتی‌ به كسی هديه ميدهی بايد داخل جعبه چيزی ‌هم بگذاری ؟

اشك از چشمان دخترك سرازير شد و با اندوه گفت :

بابا جان ، من پول نداشتم ولی در عوض هزار بوسه برايت داخل جعبه گذاشتم .

چهره ی پدر از شرمندگی سرخ شد ، دختر خردسالش را بغل كرد و او را غرق بوسه كرد .

نازنينم :

عشقم را نه از روی ‌جملات نامه هايم ، بلكه از چشمانم بخوان

كلمات عشق با شكوه مرا حقير و كوچك ميكنند

برای‌ فهميدن معنی نگاهم ، دنبال كتابها نرو

جوابش را در قلبت خواهی يافت .

" علی‌ مرتضوی "

ميلاد با سعادت و سراسر نور ولی نعمت ما شيعيان در ايران امام رضا (ع) بر همگان مبارک .

شبگرد راه درازی شده ام !

madar-e-nargesam — Sat, 10 Nov 2007 15:36:18 GMT

اگر كه چكامه سرای صبح آمد برخيز

مانند خورشيد

بايد پشت تاريكی ها _ امروز

چراغی برپا كنيم از جنس سپيده

بايد مثل سنگ در زير آب

زلال باشيم

نبايد مثل فرداهايی كه نيامده است

قضاوت كنيم

اگر كه درنای جان سكنی داری

به خاطر اين است كه قرنها در دفترهای شاعران

به عشق معرفی شده ای

بلكه راست بدان گونه است كه تو روح شبنم سبزی

صبح كه از خواب پا شدم

مادر گفت :

خورشيد امروز بيرون آمده

شايد ديشب دير خوابيده است و شايد نخوابيده است

راه شب خسته كننده است

و شب پيما خسته ی ابدی

مثل اينكه تازه از قفس آزاد شده بودی

ای شقايق وحشی باغها ، صحراها

تو را چقدر در پرتو شمعدانها چيده اند

كه به ضيافت بی‌اعتمادی می روی

جايگاه تو بايد روی‌نوك كبوترها باشد

چرا پس اين همه آواره ای ؟

وقتی كه عاطفه

در روح زمستان

به فصل كوچ كردن پرستوها عادت می‌كرد

پيغامبران رسالت به چه اميدی

انسان را تشويق به توحيد می‌كردند ؟

زمانی كه بشريت هزاران بخش زبانشناسی را می خواند

بی بی بزرگ به چه اميد _ محلی بختياری _ گويش می كرد ؟

وقتی كه

زره پوشها بی رحمانه هزاران گل را می كشتند

مادر تو به چه اميدی

گل ناز را در باغچه می كاشت ؟

كسی می آيد كه پيش دستانش نوشته :

پشت اين تنهايی خداست

ما به خدايی ايمان داريم

كه دستانش در ميان گل سرخها كاشته است

ما به پيغميری ايمان داريم

كه نخواند و دانست و فرياد كرد

پ. ن : دوشنبه و ميلاد

امشب دل زمينی من زار ميزند / نام بلند و سبز تو را جار ميزند

بانوی مهربان غزلهای عاشقی / قلبم به اشتياق تو سرشار ميزند

ميلاد با سعادت حضرت فاطمه معصومه (س) و روز ملی دختران مبارك

آسمان لبريز عشق بود و من لبريز آسمان

madar-e-nargesam — Sat, 27 Oct 2007 13:35:18 GMT

ما دل زغمت شكسته داريم ای دوست ... از غير تو ديده بسته داريم ای دوست

گفتی كه به دل شكستگان نزديكی ... ما نيز دل شكسته داريم ای ‌دوست

به شيطان گفتم : " لعنت بر شيطان "

لبخند زد

پرسيدم : چرا می‌خندی ؟

پاسخ داد : از حماقت تو خنده ام می‌گيرد .

پرسيدم : مگر چه كرده ام ؟

گفت : مرا لعنت می كنی در حالی كه هيچ بدی در حق تو نكرده ام .

با تعجب پرسيدم : پس چرا زمين می‌خورم ؟

جواب داد : نفس تو مانند اسبی است كه آن را رام نكرده ای ، نفس تو هنوز وحشی است ، تو را زمين می زند .

پرسيدم : پس تو چه كاره ای ؟

پاسخ داد : هر وقت سواری آموختی ، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد ، فعلا برو سواری !

***

دو روز پيش مطلبی ‌را در وبلاگ يكی ‌از دوستان خواندم كه بسيار منقلب كننده بود !

تصميم گرفتم لينك این دوست عزيز را اينجا بگذارم تا شما هم بخوانيد .

بالاتر از عشق پستی ‌كه سید عزیز زدند .

حتما سری بزنيد و پست را بخوانيد ... شايد ...

آسمان لبريز عشق بود و من لبريز آسمان

شط چشمانم به تلاطم افتاد ، ‌ماه را ديدم

ديدم كه شناكنان گذشت

ناگهان آمدی خيس از عبور چشمهايم

ياس وار خنديدی چتر انتظارم را دور انداختی

و چشم هايت را هفت مرتبه طواف كردم

آسمان لبريز عشق بود و من لبريز تو

.....

از دوستان عزيزم عذر ميخواهم كه اين روزها نمی‌توانم زياد به خانه های وبلاگی اشان سر بزنم ، گرفتاریهام زیاد شده و تمام وقتم را می گیرد ولی به تمام دوستان بزرگوارم همین جا قول میدهم به محض اینکه کارهایم کمتر بشود نبودنم را جبران کنم . انشالله .....

***

دوشنبه ای تلخ :

شهادت امام جعفر صادق (ع) بر همگان تسليت باد .

پ.ن :

برای شفای ‌تمام بيماران علی الخصوص جانبازان گرامی دعا بفرمایید و صلواتی برای شفايشان بفرستيد .

و خبر دار شدم دوست يكی‌ از دوستان خوبم بيمار هستند .

" التماس دارند "

" امن يجیب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء "

ناب ترين شعر زمان

madar-e-nargesam — Mon, 22 Oct 2007 17:39:18 GMT

مرا می‌فهمی !

من تو را می‌خواهم !

و همين ساده ترين قصه ی يك انسان است

تو مرا ميخوانی

من تو را ناب ترين شعر زمان ميدانم

و تو هم ميدانی تا ابد در دل من می‌مانی ...

چرا رو نقاشيها بيخودی سايه ميزنی ... اين همه حرف خوب داريم حرف گلايه ميزنی

اگه منو دوست نداری راحت بيا بهم بگو ... چرا با حرفهات و نگاه بهم كنايه ميزنی

***

نمی دانم اين همه دلتنگی از برای‌ چيست !

شايد تكه ای از قلبم دلتنگ است كه اينگونه بی‌تابی ‌ميكنم !

نميدانم !

تو ميدانی ؟

......

" عاشقان عیدتان مبارک "

madar-e-nargesam — Fri, 12 Oct 2007 11:48:18 GMT

چقدر زود ماه رمضان آمد و رفت ! انگار همين ديروز بود كه با شعف منتظر آمدنش بوديم !

چه كسی ‌ميداند ! شايد سال ديگر نباشيم و نبينيم روزهای رفته را ...

*** عيد سعيد فطر بر تمام شيعيان اسلام مبارك باد ***

روز بزرگداشت حافظ گرامی باد .

***

نمی دانم اين داستان را شنيده ايد يا نه !

داستان بسيار جالب و با تامليه .......

چهار دانشجو كه به خودشان اعتماد كامل داشتند يك هفته قبل از امتحان پايان ترم به مسافرت رفتند

و با دوستان خود در شهر ديگر حسابی به خوشگذرانی پرداختند.

اما وقتی به شهر خود برگشتند متوجه شدند كه در مورد تاريخ امتحان اشتباه كرده اند و

به جای ‌سه شنبه ، امتحان دوشنبه صبح بوده است .

بنابراين تصميم گرفتند استاد خود را پيدا كنند و علت جا ماندن از امتحان را برای او توضيح دهند .

آنها به استاد گفتند :

"ما به شهر ديگری رفته بوديم كه در راه برگشت لاستيك خودرومان پنچر شد و از آنجايی كه زاپاس نداشتيم تا مدت زمان طولانی نتوانستيم كسی را گير بياوريم و از او كمك بگيريم . به همين دليل دوشنبه دير به خانه رسيديم . "

...

استاد فكری كرد و پذيرفت كه آنها روز بعد بيايند و امتحان بدهند .

چهار دانشجو روز بعد به دانشگاه رفتند و استاد آنها را به چهار اتاق جداگانه فرستاد و به هر يك ورقه امتحانی داد و از آنها خواست كه شروع كنند ...

آنها به اولين مسئله نگاه كردند كه 5 نمره داشت . سوال خيلی آسان بود و به راحتی به آن پاسخ دادند .

سپس ورقه را برگرداندند تا به سوال 95 امتيازی پشت ورقه پاسخ بدهند كه سوال اين بود :

" كدام لاستيك پنچر شده بود ؟ " ...

جمعه ای ديگر آمد و او نيامد ...

خانه ابريست خدايا رمضان را چه كنم !

madar-e-nargesam — Sun, 30 Sep 2007 10:03:18 GMT

ياد جبهه و جنگ ، ياد ‌مردان خدا ، ياد روزهای آب و آتش ، آسمان و خاك و شهدا و ... بخير ........

ماه شعبان و رجب نم نم اشكی شد و رفت

خانه ابريست خدايا رمضان را چه كنم ؟

كاشكی جرم عيان بودم و تقوای ‌نهان

پيش تقوای عيان ، جرم نهان را چه كنم ؟

انتظارت را كشيدن تا به كی ... شهد هجرانت را چشيدن تا به كی

آخر ای مهر سماوات علوم ... ماه رويت را نديدن تا به كی

***

خداوندا !

اسيرم كن ، اسير محبت مردم

و به زنجير عشق به خلقم ببند نه به عشق به خالق

و خادم ، افتاده ی درگاه ملتم كن نه بارگاه الهی

خداوندا !

كينه ام را به دشمنان ميهنم عميق تر كن

و زبانم را تيز تر

و پايم را استوار تر

زبونی ام را كمتر

خداوندا !

از عبادت خويش بازم دار تا عبادت مردم كنم

خداوندا !

دردم را بيشتر كن

زخمم را چركين تر

تبم را تندتر

و چنينم نگه دار ، مبادا كه آرامش ، فراموشی بياورد

خداوندا !

خوف از ظالم را در من بميران

و توان آن عطايم كن كه تخت سينه ی ناكسان بكوبم

بی‌ترس از عواقب خوف انگيزش

خداوندا !

از پاداش ، معافم كن

از بخشش ،‌نااميدم كن

از بهشت ، مايوسم كن

تا هر چه می‌كنم به سودای انعام تو نباشد

خداوندا !

اگر داشتن ، ذليل داشتنم ميكند

ندارم كن

اگر كاشتن ،‌اسير چيدنم ميكند

بيكارم كن

اگر انديشه خيانت به ياران بر سرم افتاد

بر سر دارم كن

اگر به لحظه غفلتی در افتادم

پيش از سقوط ،‌ هشيارم كن

اگر رنج بيماران ، لحظه ای از دلم بيرون رفت

سخت و بی‌ترحم ، بيمارم كن

خداوندا !

خارم كن اما مردم آزارم نكن

خداوندا !

نااميد از معجزه ام كن

بی‌اعتقاد به دست غيبم كن

كافرم كن ، رهايم كن

خداوندا !

با ما ندار باش !

اگر نيستی

اگر زاده تصوری

و اگر به پايان خويش رسيده ای

منطقم را استواری ‌بخش تا نبودت را به نيكوترين وجهی ‌اثبات كنم

و سخنم را چنان موثر ساز كه شك در بود و نبودت را از دلها برانم

خداوندا !

همتم را برای انكارت هزار هزار برابر كن ... امتحانم را سخت بگير

ميخواهم بهترين بنده ات شوم ... ميخواهم سربلند بيرون بيايم حتی در سخت ترين امتحانت ...

ياريم كن ...

" آمين يا رب العالمين "

از علی عزیز ، ‌دوست خوبم برای كامنت زیبایشان سپاسگزارم .

***

پيامبر اعظم (ص) :

( لَو يَعلمُ العَبدُ ما فی رَمَضانَ لَوَّدَ ان يَكونَ رَمَضانُ السّنَهَ )

اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند آرزو ميكند كه سراسر سال رمضان باشد .

( هزار حديث از پيامبر اعظم (ص) )

پ . ن

هشتم مهر : سالروز شهادت سرداران اسلام از جمله شهید جهان آرا گرامی باد .

روز بزرگداشت مولوی نيز گرامی‌ باد .

امشب هم شب اول قدر است بنده ی حقیر را نیز دعا بفرمایید .